Tektonika uczuć charakter Diane dał mi do myślenia.

Dla mnie cały cykl "Opowieści o Niewidzialnym" jest wyjątkowy. Opisanie najtrudniejszych problemów, z jakimi może zmierzyć się człowiek w połączeniu z nieustanną opieką "Najwyższej Istoty" i w dodatku z perspektywy dziecka. Dlatego właśnie tej książce poświęciłam swoją pracę licencjacką i obecnie magisterską.

Dla mnie chyba "Oskar i pani Róża", ale nie czytałam jeszcze wszystkich książek Schmitta.

zabcia a jakie tytuły mają Twoje prace? i na jakim kierunku jestes ,ze mozesz pisac na takie tematy ? :)

Opowiadanie o Odette Jakkażdej. Przepis na znalezienie w sobie radości życia.

Jestem na V roku filologii polskiej. Moja praca licencjacka jest na temat: "Recepcja twórczości Erica-Emmanuela Schmitta na podstawie 'Opowieści o Niewidzialnym' - tryptyku napisanego z perspektywy dziecka", natomiast wstępny temat pracy magisterskiej brzmi: "Eric-Emmanuel Schmitt i jego powiastki filozoficzne dla dzieci na przykładzie 'Opowieści o Niewidzialnym'"

Bezkonkurencyjnie Małe zbrodnie małżeńskie. To książka, która powinni polecać na terapiach małżeńskich...

"Dziecko Noego" - trudne sprawy z perspektywy dziecka, czytam ją uczniom w szóstych klasach i wspaniałe lekcje z tego wychodzą. No i zgadzam się z luizią, że "Przypadek Adolfa H." wiele zmienił w moim postzreganiu kwestii przeznaczenia i historii...

"Kiedy byłem dziełem sztuki"- cudownie melancholijny klimat i ta magia niedopowiedzeń... piękna historia

Zgadzam się z Broccoliną-czytając w autobusie ocierałam łzy.

zachwycilam sie najpierw "Oskarem...", a potem sztuka "male zbrodnie malzenskie"

Książki EES to jak pokarm dla duszy. Otwierają umysł, sprawiają, że nie tylko patrzysz, ale również widzisz. Sprawiają, że można się zatrzymać i spotkać ... z samym sobą. EES jest nie tylko znakomitym pisarzem ale rówiez fenomentalnym psychologiem. Gorąco polecam "Przypadek Adolfa H." "Opowieści o niewidzialnym" to powinna być lektura szkolna! Ksiązka, do której często wracam, żeby spotkać sie z własnym jestestwem. Bo Człowiek u EES jest najważniejszy. Dziecko - człowiek, emigrant-człowiek, żona - człowiek ....Bo w życiu najważniejsze - a czasem jakże trudne - to właśnie być Człowiekiem, nawet jeśli przez chwilę miało się pragnienie zostać dziełem sztuki. Pozdrawiam gorąco.

Aktualnie jestem wielce zauroczona WSZYSTKIMI książkami E.E.Schmitta, jakie dane mi było przeczytać. Zgadzam się z opinią, że Schmitt pisze w prosty sposób o wielkich rzeczach, jakimi są uczucia.. Jestem również zafascynowana stylem, jakim posługuje się ten francuski pisarz. Książki czyta się lekko i przyjemnie. Oby powstało ich więcej. Pozdrawiam również :)

"tektonika uczuć" i "oskar i pani roża" - kapitalne.

'tektonika uczuć', 'małe zbrodnie małżenskie', opowiadanie 'obca' z 'odette i inne historie miłosne'

Dla mnie cała twórczość E.E.Schmitta jest na najwyższym poziomie.

'Małe zbrodnie małżeńskie' do tego stopnia, że nawet a sztukę poszłam, ale bez dwóch zdań książka EES była o niebo lepsza. Ba, nawet o dwa nieba...!

a ja bardzo lubię wszystkie:)każda wnosi coś nowego, coś innego, a jednocześnie pozwala pozostać w podobnym niepowtarzalnym klimacie. jedyny Autor, którego wszystkie książki mam na półce.
a czy ktoś oglądał film "Odette Toulemonde" ?

ja najbardziej cenię sobie "Tektonikę uczuć". Może dlatego, że tak bardzo przypomina mi jak wiele mogę stracić.