tej co nie zdradziła

Złudne pisanie.. gdy źle w głowie,
może nie w głowie lecz w sercu...

Złudne pisanie...
Wymiociny żalu, spazmatyczne , bolesne,
bezkrwawe.
Jak niema tęsknota,
jak cichy żal, przezroczysty prawie
A jednak...
A jednak dusi jak folia na ustach,
zabiera obraz zbyt gęsta firanka.
Pisz, pisz...
Wypluj to co boli...
I raz, i drugi, szybko, i już...
dlaczego próżno patrzę ulgi?...
dlaczego...
niby wiem, a nie wiem...
Widzący ślepiec, mózg zastygły
w smutku...
Pisz, pisz! Szybciej wylewaj pomyje uczuć!
Nie widać końca...
Zatruty umysł, wirus uczuciowy,
wąglik miłości...
Spokoju w niepokoju...
Pluj krwią pragnień niespełnionych.
Pluj, pluj! Może coś zostanie,
zakiełkuje nowym życiem!